Home

Evie vist als als een ware "Bob de Bouwer" naar limonade

12 november. "We hebben onze vlucht geboekt, en blijven 3 maanden." Klonk het een maand geleden door de telefoon. Na een kleine pauze en een diepe hap adem kon ik een enthousiast "leuk, geweldig" uit brengen. Omdat ma veel last van haar knie heeft en eigenlijk geopereerd moet worden, hadden we niet verwacht dat pa en ma naar Nieuw Zeeland zouden komen dit jaar. Wat een verrassing!

Vlug in actie om een onderkomen te regelen. Met behulp van Sally, de moeder van Pjotr’s boezemvriend Jamie, is het gelukt om een prachtig appartement met uitzicht op de haven te huren. Met 2 slaapkamers, want dat was een van de vereisten. Wat attent dachten wij, dan kunnen Evie en Pjotr komen logeren bij opa en oma.

Op 8 november gaat Piet naar Auckland om onze gasten van het vliegveld te halen. Ik ga met Evie en Pjotr naar het Guy Fawkes feest. Volgens Evie en Pjotr was Guy Fawkes een soldaat, die de koning van Engeland niet aardig vond. Hij trok er met een stel vrienden op uit om de koning te vermoorden. De aanslag mislukte en de koning liet Guy en zijn vrienden onthoofden. Hun hoofden werden vervolgens op het hek van het paleis geprikt. En dat vieren wij dus; met spelletjes en vuurwerk. Een van de spelletjes was, verkleed als een echte Bob de Bouwer, zittend op een graafmachine een flesje limonade uit een grote bak te vissen. Evie vond het geweldig. Pjotr zag meer heil in het grote springkussen. Het spons gooien naar Rick Sayers, het hoofd van de school, hebben ze helaas gemist. We werden nog getrakteerd op een optreden van de buikdanseressen. Alice en ik hebben ons een blauwe maandag aan deze prachtige danskunst onderworpen. Wel buik, verder helaas geen aanleg. Daar komen de circusartiesten aan gelopen op hoge stelten, wij moeten echter vlug terug naar het appartement van opa en oma om koffie te zetten en de laatste hand aan de versiering te leggen.

Klop, klop, klop…. daar zijn ze. Ik doe de deur open en daar staat Rick, mijn broer. Ik gil het uit, opnieuw verrast. Eenmaal aan de koffie vertelt hij dat pa en ma toch wel erg tegen de reis opzagen en dat hij en Caroline, zijn vrouw, besloten hadden dat Rick ze zou begeleiden naar Nieuw Zeeland. Geweldig hé en speciale dank aan Caroline, die de komende 2 weken haar handen vol heeft aan hun drie jonge kinderen. Het wordt zeker een fantastische tijd en ik voel mij erg rijk met mijn ouders en broer hier.

Van harte welkom op onze site. Na jarenlang "oefenen" en sparen is het zo ver. Eind mei 2006 hebben wij, Piet, Chanel, Evie en Pjotr de trossen los gegooid en zeilen  het avontuur tegemoet. Ons schip, met vooruitziende blik "Sabbatical" genoemd, wordt voor de komende jaren ons varende thuis. 

We hebben gekozen voor een website, om iedereen zo op de hoogte te houden van ons wel en wee en als geheugensteuntje voor Evie en Pjotr, voor later. We vinden het ook leuk om van jullie te horen. Zie "contact" voor ons e-mailadres en telefoonnummer, of schrijf een stukje in ons gastenboek